บทที่ 46: แค่อาเจียนเป็นเลือดเอง เรื่องง่ายๆ

บทที่ 46: แค่อาเจียนเป็นเลือดเอง เรื่องง่ายๆ

ตั้งแต่ฟื้นจากอาการความจำเสื่อมจนถึงตอนนี้ เฉินเยี่ยนตรวจดูหน้าต่างระบบเกมอย่างละเอียด และได้ข้อเท็จจริงที่ทำให้เขาหดหู่

—ทักษะของเขาเหลือเพียงอย่างเดียว

【แลกเปลี่ยน】

ทันทีที่เห็นทักษะนี้ เฉินเยี่ยนก็เกิดข้อสันนิษฐานขึ้นมา

หรือว่าเขาเคยขอพรบางอย่าง โดยใช้ความทรงจำเป็นค่าตอบแทน?

ก็มีความเป็นไปได้

ขณะกำลังครุ่นคิด เฉินเยี่ยนก็ได้ยินพี่สาวฝาแฝดพูดกับผู้ชายที่ดูมีอายุมากที่สุดในกลุ่มว่า “ครูหลิน ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

…ครู?

ผู้ชายที่ถูกเรียกว่า “ครูหลิน” ดูไม่มีพิษมีภัยเลย แถมยังแสดงท่าทีขี้ขลาดหวาดกลัว ต่างจากครูของสำนักบริหารในความทรงจำของเฉินเยี่ยนโดยสิ้นเชิง