กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 366 ลูกนกถูกฆ่า
กู้เป่ยเดินช้า ๆ เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซียวอี้
“นายไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”
เซียวอี้ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เหมือนเพิ่งจะผ่อนคลายลงได้จริง ๆ ในวินาทีนี้
เขามองกู้เป่ย จากเดิมที่แค่ดีใจที่รอดตายมาได้ พอเห็นประกายแสงสีฟ้าไอซ์บลูจาง ๆ ที่หมุนเวียนอยู่รอบตัวกู้เป่ยชัดเจน ความรู้สึกนั้นก็กลายเป็นความตกตะลึง
บนใบหน้าที่คราบเลือดยังเช็ดออกไม่หมด ดวงตาพลันเป็นประกายขึ้นมา
“ลูกพี่กู้” เสียงของเซียวอี้สั่นเครือ “พี่ทะลวงระดับแปดแล้วเหรอ”
คำพูดนี้เหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในผืนน้ำอันสงบนิ่ง ทุกคนหันขวับมามองกู้เป่ยเป็นตาเดียว
“ทะลวงแล้ว” เขาพูด “คราวหน้าถ้ามันมาอีก ฉันไม่ปล่อยมันไปแน่”