ตอนที่ 365 เซียวอี้กลับเข้าเมือง

ตอนที่ 365 เซียวอี้กลับเข้าเมือง

เซียวอี้ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบาก สภาพไม่ต่างจากปลาที่ถูกช้อนขึ้นมาจากน้ำแล้วโยนทิ้งไว้บนฝั่ง

ซี่โครงปวดระบม ไหล่ก็เจ็บ แผลที่เอวซึ่งถูกกรงเล็บเค้าหิมะแทงทะลุยังคงมีเลือดซึมออกมาเรื่อยๆ แต่ไม่มีจุดไหนอันตรายถึงชีวิต

พลังพิเศษของเขาเริ่มรักษาเนื้อเยื่อที่ฉีกขาดเองโดยอัตโนมัติแล้ว เขารู้สึกได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากบาดแผล

เขายืนอยู่บนเนินเขา หันกลับไปมองท้องฟ้าอันว่างเปล่าเบื้องหลัง

ไม่มีเค้าหิมะ ไม่มีมิติมืดสลัวสีเทานั่น ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่อีกเลย

ท้องฟ้ายามราตรีปลอดโปร่ง ดวงจันทร์เสี้ยวแขวนอยู่ทางทิศตะวันตก แสงดาวแม้บางตาแต่สว่างชัด ราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน