ตอนที่ 327 สิบห้าเมตร

ตอนที่ 327 สิบห้าเมตร

เจียงฉีไม่ได้อธิบายอะไร เขาหันหลังกลับ ยกมือขวาขึ้นแล้ววาดผ่านความว่างเปล่าเบาๆ ทีหนึ่ง

ประตูมิติเปิดออกเหนือที่ราบรกร้างแถบอาร์กติก

แสงสีขาวเงินสาดส่องออกมาจากขอบกรอบประตู ส่องกระทบสัตว์อสูรธาตุน้ำแข็งที่นอนหมดแรงเกลื่อนพื้น ส่องกระทบใบหน้าที่ซีดลงเล็กน้อยของซูเนี่ยน และส่องกระทบดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยของกู้เป่ย

อีกฝั่งของประตูคือทวีปน้ำแข็งและหิมะสีขาวโพลนอีกแห่งหนึ่ง

ลมแรงกว่าแถบอาร์กติก หิมะก็ตกหนากว่าแถบอาร์กติก

แอนตาร์กติกา

กู้เป่ยสูดหายใจเข้าลึก ก้าวเท้าเดินเข้าไปในประตูมิติเป็นคนแรก

ลมหนาวพัดปะทะใบหน้า บาดผิวราวกับคมมีด

สัตว์อสูรธาตุน้ำแข็งของที่นี่