ตอนที่ 326 หยุดพัก

ตอนที่ 326 หยุดพัก

เจียงฉียืนอยู่บนก้อนหิน สีหน้าเรียบเฉยตามปกติ ราวกับว่าสองสามชั่วโมงที่ผ่านมาเป็นแค่เวลาดื่มชาถ้วยหนึ่งเท่านั้น

กู้เป่ยมองเจียงฉี ในใจพลันเกิดความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกขึ้นมาสายหนึ่ง

ที่แท้โลกนี้ก็มีคนที่ทำในสิ่งที่เขาทำไม่ได้อยู่จริง ไม่จำเป็นต้องแบกรับทุกเรื่องไว้คนเดียวเสมอไป

เจียงฉีสังเกตเห็นสายตาของเขา จึงเอียงหัวเล็กน้อย “เหนื่อยก็พักสักหน่อย ไม่ต้องรีบ”

กู้เป่ยอ้าปาก คิดจะพูดว่า “ไม่ต้อง”

คำสองคำนั้นมาถึงปลายลิ้นแล้ว แต่กลับติดอยู่ที่คอหอย พูดยังไงก็ไม่ออก

เพราะเขาเหนื่อยแล้วจริง ๆ

ใช่ว่าเขาไม่เคยเหนื่อย

แต่ที่เป่ยเฉิง เขาคือเสาหลักของเมือง ถ้าเขาล้มลง คนหลายล้านคนก็หมดที่พึ่ง