กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 318 เยือนเป่ยเฉิงอีกครา
เจียงฉีมองเธอแวบหนึ่งแล้วจู่ๆ ก็ยิ้มออกมา
รอยยิ้มนั้นบางเบามาก แต่ในดวงตามีประกาย ราวกับดวงดาวที่สว่างวาบขึ้นมาบนฟ้ากลางคืน
“เอาเถอะ อย่าไปคิดเรื่องไร้สาระพวกนั้นเลย” เขาโบกมือ น้ำเสียงกลับมาเอื่อยเฉื่อยตามปกติ “มันไม่มีอะไรน่ารำลึกความหลังจริงๆ หรอก”
“โลกเผ่าสัตว์เชียวนะ ฉันก็นึกว่าเธอจะถามซะอีก ว่าฉันเคยเจอพวกสาวหูแมวอะไรทำนองนั้นบ้างไหม”
ซูเนี่ยน “...” สรุปคือเคยเจองั้นสิ ห้ามคิดต่อลึกกว่านี้เด็ดขาด
เธอสูดหายใจเข้าลึก กดอารมณ์ฟุ้งซ่านพวกนั้นลงไป แล้วเปลี่ยนไปถามเรื่องที่เข้าท่ากว่า
“ฉันแค่อยากถามว่า ทำไมมันถึงจำนายไม่ได้ต่างหาก”
เธอหมายถึงสัตว์อสูรตัวน้อยตัวนั้น
ซูเนี่ยนจู่ๆ ก็รู้สึกเคืองแทนนิดหน่อย