ตอนที่ 317 โลกใบนั้น

ตอนที่ 317 โลกใบนั้น

เม็ดฝนตกลงบนใบหน้าของเขา แล้วไหลรินไปตามสันจมูก โดยที่เขาไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย

ไม่มีเทพเจ้าแอบจับตาดูอยู่

ไม่มีการรุกรานจากต่างโลก

แบบนั้นก็ดีแล้ว

เขาแค่ต้องจัดการกับสัตว์น้อยตัวนี้ ไม่จำเป็นต้องไปรับมือกับทวยเทพทั้งระบบที่อาจอยู่เบื้องหลังมัน

แม้ว่าเขาจะไม่กลัวก็เถอะ

แต่ถ้าตามมาจริง ๆ คงวุ่นวายน่าดู

พอคิดถึงตรงนี้ หัวไหล่ของเจียงฉีก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

สัตว์น้อยตัวนั้นยังคงจ้องมองเจียงฉีอยู่ตลอด