ตอนที่ 292 หยุดอยู่ตรงนั้นนะ

ตอนที่ 292 หยุดอยู่ตรงนั้นนะ

เด็กหนุ่มรับปากกาไป มือยังสั่นอยู่ แต่ก็ค่อย ๆ บรรจงเขียนทีละเส้นอย่างเรียบร้อยมาก

พอเขียนเสร็จ เขาก็เลื่อนสมุดลงทะเบียนคืนให้ พี่โจวก้มมองแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า จากนั้นก็พับมุมหน้านั้นไว้ ปิดสมุด แล้วเก็บใส่ลิ้นชักล็อกกุญแจเรียบร้อย

“เอาละ กลับไปบอกคนของพวกเธอได้เลยว่าจินเฉิงยินดีต้อนรับ ส่วนเรื่องของคนพวกนั้น เดี๋ยวพวกเราจัดการเอง”

คนหนุ่มสาวทั้งสองคนสบตากัน แววตามีประกายความหวังขึ้นมา

ในวันสิ้นโลกที่เละเทะจนไม่เหลือชิ้นดีแบบนี้ นึกไม่ถึงว่าจะยังมีที่ที่ยอมคุยด้วยเหตุผลอยู่อีก

พวกเขารับเงื่อนไขที่จินเฉิงให้ไว้ แล้วลุยฝนเดินกลับไปที่เจียงเป่ยอีกรอบ

จากนั้นก็เป็นการอพยพย้ายถิ่นฐาน

เจียงเป่ยอยู่ห่างจากจินเฉิงแค่ยี่สิบกว่ากิโลเมตร ถ้าเป็นช่วงก่อนวันสิ้นโลก ขับรถไม่ถึงครึ่งชั่วโมง หรือถ้าปั่นจักรยานก็แค่ชั่วโมงกว่า ๆ