เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 116 ความฝันพยากรณ์ของหลี่เวย
สุดท้ายซูเนี่ยนก็ต้านทานเสน่ห์ไม่ไหว ยอมปล่อยให้ใครบางคนได้ใจไปจนได้
เรื่องนี้ ซูเนี่ยนที่นอนหมดเรี่ยวหมดแรงขอพูดจากใจเลยว่า
ฉายาน้องชายซัคคิวบัสเนี่ย ไม่ได้มาเพราะโชคช่วยจริงๆ!
แต่เพราะที่บ้านยังมีแขกอยู่ เจียงฉีเลยไม่ได้ทำเกินเลยไปมากนัก
พอเช้าวันต่อมา ซูเนี่ยนก็ยังตื่นตรงเวลาเหมือนเดิม เพื่อมากินมื้อเช้าพร้อมกับครอบครัวของอาจารย์อู๋
บนโต๊ะอาหารมีของกินที่เพิ่งซื้อกลับมาจากข้างนอกวางเรียงราย
น้ำเต้าหู้อุ่นๆ อยู่ในชามกระเบื้อง ปาท่องโก๋ทอดจนเหลืองกรอบ เต้าฮวยราดน้ำซอสสีอำพันใส แล้วก็ยังมีซาลาเปาไส้หมูลูกโตควันฉุยอีกหนึ่งเข่ง
ถึงจะเป็นอาหารธรรมดาๆ แต่ในวันสิ้นโลกแบบนี้ กลับให้ความรู้สึกอิ่มหนำสำราญอย่างที่หาได้ยาก
ที่น่าแปลกใจคือ อู๋เจินกับศาสตราจารย์หลี่ดูสีหน้าแจ่มใสขึ้นเยอะ รอยเหนื่อยล้าใต้ตาก็จางลงไปมาก เห็นได้ชัดว่าเมื่อคืนหลับสบายเต็มอิ่ม