กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 111 ระเบียบพังทลาย
แมววิเชียรมาศธาตุลมระดับห้า มันเกินกำลังที่พวกเขาจะรับมือไหวจริง ๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะซูเนี่ยนแอบยื่นมือเข้าช่วย คนที่นอนอยู่ตรงนี้ตอนนี้ ก็คงเป็นพวกเขาสามคนพ่อแม่ลูกไปแล้ว
พอพูดถึงตรงนี้ ทั้งสามคนก็เงียบไป
หลี่เวย เด็กสาวที่ยืนเงียบ ๆ อยู่ข้างหลังพ่อแม่มาตลอด จู่ ๆ ก็เอ่ยปากเสียงเบา “พ่อคะ แม่คะ...พวกเรา...ควรย้ายที่อยู่กันหรือยังคะ?”
เสียงของเธอเบามาก แฝงความเหนื่อยล้าที่ไม่สมกับวัยเอาไว้
ใช้ชีวิตเอาตัวรอดในซากปรักหักพังมาสองปี ต่อให้มีพ่อแม่คอยปกป้อง ดวงตาคู่นั้นก็เห็นความเป็นความตายอันโหดร้ายมามากเกินพอแล้ว
อู๋เจินกับศาสตราจารย์หลี่สบตากัน ในแววตาของทั้งคู่ต่างสะท้อนความลังเลใจออกมา
ไม่ใช่ว่าไม่อยากย้าย แต่แหล่งพักพิงขนาดกลางที่อยู่ใกล้ ๆ แถวนี้ ชื่อเสียงไม่ค่อยจะดีกันทั้งนั้น