เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 110 อาจารย์?
พอเจียงฉีได้ยินแบบนั้น ก็รู้ทันทีว่าคนคนนี้น่าจะเป็นคนที่ทั้งคู่รู้จัก
ผ่านการเวียนว่ายตายเกิดมาหลายชาติ นอกจากคนในครอบครัวแล้ว หน้าตาของคนรู้จักเก่า ๆ หลายคนก็เลือนรางไปจากความทรงจำนานแล้ว
เขาเพ่งมองอย่างตั้งใจ
แสงยามเย็นส่องเฉียงลงบนเสี้ยวหน้าของผู้หญิงคนนั้นพอดี เธออายุประมาณสี่สิบกว่าปี ระหว่างคิ้วและแววตามีร่องรอยความดุดันอยู่บ้าง
แม้ตอนนี้เสื้อผ้าจะเปื้อนเลือดและผมเผ้าจะยุ่งเหยิง แต่ออร่าเฉพาะตัวแบบนั้นก็ยังไม่จางหายไปหมด
มุมปากของเจียงฉีกระตุกเบา ๆ “คงไม่ใช่หรอกมั้ง... อาจารย์อู๋เหรอ บังเอิญขนาดนี้เลย?”
ผู้หญิงคนนั้นคืออาจารย์สอนคณิตศาสตร์ตอนมัธยมปลายของเจียงฉีกับซูเนี่ยน
ซูเนี่ยนพยักหน้าเบา ๆ ในแววตามีความรู้สึกท่วมท้นผุดขึ้นมา
“ก็ใช่น่ะสิ ตัวแทนวิชาคณิตศาสตร์ ตอนที่นายหมดสติไป เขายังเคยไปเยี่ยมนายเลยนะ ตอนนี้นายฟื้นแล้ว จะไม่ให้เขารู้หน่อยเหรอ”