ตอนที่ 102 ในที่สุดก็ได้กินเสียที

ตอนที่ 102 ในที่สุดก็ได้กินเสียที

พอนักท่องเที่ยวกลุ่มสุดท้ายกลับไป ประตูไม้หนาหนักก็ปิดลง ความวุ่นวายภายนอกพลันหายวับไปทันที

บ้านใหม่เงียบสงัดลงในพริบตา เหลือเพียงเสียงลมแผ่วเบานอกหน้าต่าง กับเสียงหายใจของกันและกันที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม

เจียงฉีกับซูเนี่ยนนอนเคียงข้างกันอยู่บนเตียงใหม่หลังใหญ่ในห้องนอนชั้นบนสุด ทั้งคู่ไม่อยากขยับตัวเลยสักนิด

ร่างกายยังคงมีความเหนื่อยล้าจากการต้อนรับแขกเหรื่อหลงเหลืออยู่ แต่หัวใจกลับรู้สึกสงบและมั่นคงยิ่งนัก

ข้าวของจากบ้านเก่าย้ายมาหมดแล้ว สัญญาเช่าทางนั้นก็ยกเลิกเรียบร้อย แถมยังได้เงินค่าเช่าของไม่กี่วันที่เหลือคืนมาด้วย

คนเช่าใหม่ยังไม่ย้ายเข้ามา ตอนนี้บ้านเลยว่างอยู่

ซูเนี่ยนมองเงาไฟเรียบง่ายบนเพดาน แล้วจู่ ๆ ก็พูดขึ้นมาเบา ๆ