กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 346
เมื่อกรรมแห่งมหาหายนะอูอสูรสิ้นสุดลง ย่อมไม่มีความบาดหมางอันใดต่อกันอีก โจวหยานจึงแอบคลายคำสาปให้แก่ไท่อีอย่างเงียบเชียบ
อาณัติแห่งฟ้าดินถูกผูกเงื่อนไข ทุกคนได้รับคำสั่งจากโจวหยานแล้ว เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ก็เพียงกระทำตามราชประสงค์เป็นพอ
"โจวหยาน เจ้าทำเช่นนี้มิใช่แค่เรื่องของเผ่าอูและเผ่าอสูรหรอกหรือ เหตุใดจึงมีทั้งสามเผ่า ตงหวางกง และราชาเผ่าภูตเข้าไปด้วยเล่า" บรรพอูทั้งสิบสองล้วนงงงวยกันไปหมดในยามนี้ แม้จะรู้ว่าโจวหยานต้องมีแผนการบางอย่าง แต่พวกเขาก็ยังคงมืดแปดด้านในเวลานี้
หากไม่เอ่ยถามออกมา คงรู้สึกราวกับถูกแมวข่วนอยู่ในอก คันยุบยิบจนทนไม่ไหว!
นิสัยของจู้หรงนั้นใจร้อนที่สุด เมื่อตี้จุนและคนอื่นๆ ถอยกันไปจนหมดแล้ว เขาจึงทนไม่ไหวและเอ่ยถามออกไปด้วยความร้อนรน
คนอื่นๆ ก็มีความอยากรู้อยากเห็นไม่แพ้กัน