บทที่ 345

บทที่ 345

ณ ตำหนักโกลาหลในยามนี้ บรรพอูผู้ทรงเกียรติสูงสุดทั้งสิบสามนั่งเรียงรายเคียงคู่กัน

เสียงหัวเราะดังลั่นขึ้นด้วยความฮึกเหิมและลำพองใจอย่างที่สุด จู้หรงไว้ทรงผมฟูฟ่องสีแดงฉานดั่งเพลิงลุกโชน สะบัดไปมาราวกับหัวสิงโต

"สะใจ ช่างสะใจยิ่งนัก!"

"เมื่อบรรพอูผู้ทรงเกียรติสูงสุดทั้งสิบสามอยู่พร้อมหน้า เช่นนั้นพวกเราย่อมไม่ต้องเกรงกลัวผู้ใดอีก!"

"ผู้ใดไม่ยอมรับ ก็ซัดมันให้หมอบ!"

"เบื้องบนและเบื้องล่างหล้า เผ่าอูคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแต่เพียงผู้เดียว!"

จู้หรงกำลังตื่นเต้นเร้าใจถึงขีดสุด

กงกงจะยอมน้อยหน้าได้อย่างไร ย่อมต้องขอเอ่ยปากเสริมความยิ่งใหญ่ขึ้นมาบ้าง

"นั่นสิ เมื่อพวกเราทั้งสิบสามคนอยู่พร้อมหน้า ใครเล่าจะกล้าเป็นคู่ต่อสู้?"