กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 299
"ซี ข้าไม่ได้ตั้งใจ!" ไท่อีโอบรอบเอวและหน้าท้องของฝูซี ในมือของเขายังมีหอกศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลที่เปื้อนคราบโลหิตจาง ๆ
มองดูใบหน้าอันเจ็บปวดของฝูซี แววตาของไท่อีเต็มไปด้วยความปวดใจและเสียดาย ทว่าใบหน้ากลับแสดงท่าทีน้อยเนื้อต่ำใจและสำนึกผิด
"ปล่อยข้า!" ฝูซีถูกไท่อีรวบกอดไว้ในอ้อมแขน ลมหายใจอุ่นร้อนของไท่อีเป่ารดต้นคอ จนร่างกายของเขาพลันสะท้านเฮือก
ร่างกายแข็งทื่อไปหมด!
ในใจหวาดกลัวยิ่งนัก!
หลงลืมไปเสียสนิทว่าตนเพิ่งจะเบ่งบานบุปผาร่วงโรยดอกหนึ่งไปหมาด ๆ
ฝืนสะกดกลั้นจิตใจและดวงจิตที่สั่นเทา ขบฟันแน่น แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาช้า ๆ
"ไม่เอา!" ไท่อีร้อนรนเสียแล้ว!
ร้อนรนเป็นอย่างมาก!