บทที่ 261

บทที่ 261

เงาร่างหนึ่งยืนตระหง่านอยู่ในห้วงมิติโกลาหล ซานชิงถึงกับโง่งันไปทันที

ให้ตายสิ!

ข้ากำลังฝันอยู่หรือนี่!

นี่คือโจวหยานงั้นหรือ?

เหตุใดเขาจึงมาอยู่ที่นี่ได้?

สายตาของไท่ซ่างและหยวนสื่อแปรเปลี่ยน หันไปมองทางทงเทียน

ในแววตาเต็มไปด้วยความสงสัย

"ไม่ใช่สิ ทงเทียน เจ้าไม่ได้บอกว่าสถานที่แห่งนี้ ต่อให้เป็นใครก็ไม่มีวันหาพบหรอกรึ? แล้วเจ้าโจวหยานนี่มันตัวอะไรกัน?"

ทงเทียน: อ่า! ชาไปทั้งตัว!