เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 260
"บรรพอูล้วนมีกายาไอสังหารแต่กำเนิด ไอสังหารแห่งฟ้าดินกลับกลายเป็นเสบียงกรุงเสียอีก!" ไท่ซ่างกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก หยวนสื่อและทงเทียนเพิ่งจะตั้งสติได้
แม่มเอ้ย!
ไอสังหารอนันต์ที่ค่ายกลกระบี่สังหารเซียนแผ่ซ่านออกมา สำหรับผู้อื่นนั่นคือยาพิษร้ายแรง สัมผัสเทวะเลอะเลือนหัวหมุนติ้ว
แต่มาอยู่กับบรรพอู กลับเหมือนปลาได้น้ำ เสมือนเดินบนพื้นราบ!
"ทำเช่นไรดี พี่ใหญ่ บรรพอูข่มค่ายกลกระบี่สังหารเซียนโดยกำเนิด!" ทงเทียนอุทานด้วยความตกใจ
ไอสังหารอนันต์ที่ค่ายกลกระบี่สังหารเซียนแผ่ซ่านออกมา นั่นคือรากฐานของค่ายกลใหญ่
แต่บรรพอูไม่เกรงกลัว!
ค่ายกลกระบี่สังหารเซียนย่อมมีอานุภาพลดทอนลงไปมาก
"อย่าตื่นตระหนก!" ไท่ซ่างกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก นัยน์ตากวาดมองความว่างเปล่าในค่ายกล เวลานี้โจวหยานหายตัวไปไร้ร่องรอยแล้ว คาดว่าคงท่องไปในรอยต่อแห่งความว่างเปล่า เพื่อค้นหาพื้นที่ที่เป็นแก่นแท้ของค่ายกล