บทที่ 252

บทที่ 252

ดวงตาของหงจวินหรี่ลงเล็กน้อย เขาลอบชำเลืองมองหยางเหมยที่ยืนอยู่ด้านข้างอย่างไร้ร่องรอยทันที ก่อนที่สายตาจะตกลงบนสิ่งของในมือของโจวหยาน บนใบหน้าปรากฏแววร้อนรนขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่ก็หายลับไปอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของหงจวินตกอยู่ในสายตาของโจวหยาน การคาดเดาในใจจึงได้รับการยืนยันในทันที สายตากวาดผ่านร่างของหยางเหมย

ช่างน่าเวทนาสำหรับเจ้าทึบผู้นี้เสียจริง

สิ่งของในมือของโจวหยานนั้น แท้จริงแล้วคือสิ่งที่หลงเหลืออยู่หลังจากที่ว่านเต้าดับสูญ ดูคล้ายจะเชื่อมโยงกับต้นกำเนิดของว่านเต้า แต่ไม่ใช่สิ่งของสำหรับตัดศพ

กลับคล้ายกับเป็นทรัพยากรสำหรับหล่อเลี้ยงร่างอัปยศสามศพของว่านเต้าเสียมากกว่า

สำหรับว่านเต้าที่เป็นเพียงร่างอัปยศสามศพ กลับสามารถกุมอำนาจแห่งมหาวิถีเฉียนคุน จึงได้รับการอธิบายที่กระจ่างชัด และเป็นเพราะสิ่งของชิ้นนี้นี่เอง

ไอพลังเฉียนคุนบรรพกาล

แถมยังเป็นต้นกำเนิดเฉียนคุนบรรพกาลอีกด้วย!