บทที่ 177

บทที่ 177

โฮ่วถู่หวังจี้คือหน้าที่เทพแห่งมารดาแห่งผืนป่าโดยแท้ ย่อมเข้ากันได้ดีที่สุดกับโฮ่วถู่ บรรพอูแห่งธาตุปฐพีและผู้มีกายาขุ่นข้นแห่งธรณี

ย่อมสมควรตกเป็นของโฮ่วถู่

ตำแหน่งหกผูแห่งราชสำนักสวรรค์ พริบตาเดียวก็ว่างลงถึงสี่ตำแหน่ง ที่เหลืออยู่คือมหาจักรพรรดิชิงหวาและมหาจักรพรรดิโกวเฉิน สองตำแหน่งผู้ทรงเกียรติแห่งมหาจักรพรรดิ

เวลานั้น หงจวินกวาดสายตามองทุกคนแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"มหาจักรพรรดิโกวเฉินคุมกองกำลังทหาร สอดคล้องกับเผ่าอสูร สมควรเป็นจอมราชันเผ่าอสูรผู้กุมอำนาจ และฝูซีแห่งเผ่าอสูรก็เหมาะสมยิ่งนัก!"

เมื่อหงจวินกล่าวจบ ในแววตาก็เผยรอยยิ้มออกมาวูบหนึ่ง มองตรงไปยังโจวหยานค้างไว้เช่นนั้น เพื่อรอดูท่าทีของโจวหยาน

บรรพอูทั้งสิบสองต่างมีสีหน้าประหลาด

จู้หรงเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาตรง ๆ