บทที่ 176

บทที่ 176

หงจวินผู้เป็นอริยะในตอนนี้จิตใจสับสนวุ่นวาย เมื่อมองท่าทีได้ใจของโจวหยาน บรรพอูทั้งสิบสองต่างก็แสดงสีหน้าเย่อหยิ่งจองหองเช่นกัน

ยังมีจู๋หลงและคนอื่น ๆ ที่ล้วนแสดงออกว่าพร้อมจะยึดเอาเผ่าอูเป็นผู้นำ โดยเฉพาะตงหวางกงซึ่งดำรงตำแหน่งจักรพรรดิเซียน ก็ยังแสดงความเยินยอต่อโจวหยานเป็นอย่างมาก

ในใจของเขาพลันผุดความคิดที่จะไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้นแล้วกวาดล้างคนพวกนี้ที่ฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ให้สิ้นซาก เพื่อให้โลกหงฮวงกลับคืนสู่ความถูกต้องดังเดิม

โดยเฉพาะโจวหยาน บรรพอูที่มีความเฉลียวฉลาดปานปีศาจผู้นั้น ยิ่งต้องบดขยี้ให้แหลกละเอียดเป็นผุยผง จึงจะสามารถระบายความอัดอั้นตันใจในอกให้หมดสิ้นไปได้

ยามนี้แม้แต่ผู้ทรงธรรมว่านเต้าผู้เก่งกาจด้านการวางแผนกลยุทธ์ก็ยังต้องพ่ายแพ้ตกอยู่ในเงื้อมมือของอีกฝ่าย

แถมยังเปิดเผยความลึกล้ำแห่งราชสำนักสวรรค์และวิถีสามปักษ์ปกครองโลกออกมาอีกด้วย ยิ่งทำให้หงจวินต้องนึกหวาดหวั่นอยู่สามส่วน

ความคิดที่จะสังหารอีกฝ่ายให้สิ้นซากจึงคุกรุ่นไม่ยอมสงบลงเสียที