บทที่ 165

บทที่ 165

"ร่างจริงผานกู่!"

ตี้จุนสีหน้าเปลี่ยนสีด้วยความตื่นตระหนก หัวใจดิ่งวูบลงไปถึงตาตุ่มในทันที

มองดูร่างจริงผานกู่ที่ก้าวออกมาจากห้วงมิติ ใช้ "ระฆังโกลาหล" หนึ่งครากดทับกาลเวลา ส่งผลให้เผ่าอสูรนับไม่ถ้วนถูกกดทับเอาไว้ในห้วงมิติโดยตรงจนขยับเขยื้อนไม่ได้

ตี้จุน ไท่อี และคนอื่น ๆ ก็ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน ไร้ซึ่งหนทางที่จะควบคุมร่างกายของตนเอง

ทำได้เพียงมองดูการมาเยือนของร่างจริงผานกู่ด้วยความสิ้นหวัง

ท่ามกลางเสียงกังวานของ "ระฆังโกลาหล" พลังแห่งการฆ่าฟันอันไร้ผู้ต่อต้านก็ถูกแปรเปลี่ยน พร่าพรายตรงดิ่งเข้าจู่โจมเผ่าอสูรนับไม่ถ้วนในทันที

ในยามนี้ ดวงตาของตี้จุนแดงก่ำเปี่ยมด้วยโลหิต

หัวใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!"