บทที่ 164

บทที่ 164

ในเวลานั้นเอง ทั้งเผ่ามังกรและราชสำนักเซียนต่างพากันยกพลมาจากทิศตะวันออก มนุษย์นับไม่ถ้วนแผ่ซ่านพลังโลหิตแห่งวิถียุทธ์อันไร้ขอบเขต ภายใต้การนำของสามบรรพชนเผ่ามนุษย์ก็ได้รุดมาถึงเช่นกัน

"มนุษย์อยู่ที่นี่แล้ว พวกเจ้าเผ่าอสูรมีบาปหนาฟ้ามหาสมุทร ไฉนยังไม่รีบไสหัวไป!"

ซุ่ยเหรินซื่อส่งเสียงคำรามก้อง นักยุทธ์เผ่ามนุษย์นับร้อยล้านคนที่อยู่เบื้องหลังต่างเร่งเร้าพลังโลหิต จนหลอมรวมเป็นสายธารหมาป่าโลหิตพุ่งทะยานสู่ผืนฟ้า

ขณะเดียวกันกลิ่นอายของสามบรรพชนก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ว่านเต้าผสานเข้าหากันจนบรรลุถึงขั้นวิถียุทธ์หุนหยวน นั่นคือขั้นเทพเจ้ายุทธ์หุนหยวนที่มีพลังเทียบเท่าขั้นกึ่งอริยะ

ตี้จุนหันไปมอง เห็นว่าเผ่ามนุษย์มาถึงแล้วเช่นกัน

สีหน้าของมันพลันมืดมนลง

ส่วนไท่อีหาได้ใส่ใจไม่ มันแค่นเสียงเย็นชา