บทที่ 162

บทที่ 162

ณ เบื้องบนนพสวรรค์ หน้าตำหนักหมื่นวิถี ผู้ทรงธรรมว่านเต้าผู้เดิมทีค่อนข้างเยือกเย็น บัดนี้ถึงกับแตกพ่ายหลุดมาดลงอย่างสิ้นเชิง

"ให้ตายสิ เจ้าแม่เถอะ ลูกเล่นของเผ่าอูเจ้านี่มันช่างเหี้ยมเกรียมยิ่งนัก!"

สายตาของผู้ทรงธรรมว่านเต้าคล้ายดั่งทอดข้ามผ่านห้วงมิติอันไร้สิ้นสุด ไปตกกระทบบนร่างเงาของเทพปฐพีทีละร่าง

สิ่งที่ทำให้เขาต้องหลุดมาดไม่ใช่ตัวของเทพปฐพีเอง

หากแต่เป็นวิธีการสร้างเทพปฐพีของเผ่าอูต่างหากเล่า

ในช่วงที่เทพปฐพีเหล่านี้ยังไม่กำเนิด เขายังไม่ทันสังเกตเห็น ทว่าในยามนี้ความลึกล้ำของเทพปฐพีแต่ละร่าง กลับเหนือความคาดหมายของผู้ทรงธรรมว่านเต้าไปไกลโข

กระทั่งทำให้เขาเผลอสบถคำหยาบออกมาโดยตรง

ผู้ทรงธรรมว่านเต้าพึมพำด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"นี่มันเทพปฐพีที่ไหนกัน?"