บทที่ 161

บทที่ 161

ทว่าท่ามกลางการเซ่นไหว้ของเหล่าเผ่าอูจำนวนนับไม่ถ้วน

ประกายแสงภายในดวงตาทั้งสองข้างของรูปปั้นศิลาผานกู่ยิ่งทวีความเจิดจ้า

บนร่างของรูปปั้นศิลาผานกู่แห่งนครเทพทั้งสิบสามพลันพลุ่งพล่านด้วยกลิ่นอายที่ทรงพลังถึงขีดสุดสายหนึ่ง

ทั้งหนาแน่น น่าเกรงขาม และดุดัน แสงสีเสวียนหวงรอบร่างยังแผ่ซ่านรูปลักษณ์แห่งแสงสว่างไร้ประมาณ ราวกับเทพเจ้าองค์แล้วองค์เล่าที่กำลังจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาในไม่ช้า

ส่วนรูปปั้นศิลาผานกู่ในค่ายศิลาเผ่าอูแห่งอื่น ๆ ก็เป็นเช่นเดียวกัน ภายใต้การเซ่นไหว้ของเผ่าอู ก็ปรากฏสัญญาณแห่งการฟื้นคืนชีพขึ้นมาเช่นกัน

กลิ่นอายที่แผ่ออกมานั้นล้วนทรงพลังยิ่ง

อีกทั้งระหว่างรูปปั้นศิลาผานกู่นับไม่ถ้วนเหล่านี้ คล้ายกับมีความเชื่อมโยงกันอยู่ มีความรู้สึกที่สะท้อนรับกันจากระยะไกล

เวลานี้สีหน้าของตี้จุนเต็มไปด้วยความร้อนรน "เหอถูลั่วซู" ในมือทอประกายเจิดจ้า พลังแห่งการคำนวณพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องเพื่อคำนวณที่มาของความผิดแปลกนี้ของเผ่าอู