บทที่ 129

บทที่ 129

โจวหยานกวาดตามองเศษจานหยกสรรค์สร้างที่อยู่เหนือหัวใจผานกู่แวบหนึ่ง นัยน์ตาก็เป็นประกายสว่างวาบ นี่มันสมบัติวิเศษแห่งการรู้แจ้งเชียวนะ

เพียงแค่เศษชิ้นเล็ก ๆ เท่าฝ่ามือเช่นนี้ ก็สามารถช่วยเหลือผู้คนให้บรรลุการรู้แจ้งได้แล้ว ไม่แปลกใจเลยที่ตาเฒ่าหงจวินผู้นั้นจะอาศัยจานหยกสรรค์สร้างจนสามารถตรัสรู้เคล็ดลับการตัดสามศพเพื่อบรรลุวิถีได้

นี่มันสมบัติวิเศษโกงความจริงชัด ๆ ไม่ว่าจะเป็นวิชาแห่งฟ้าดินหรือประตูวิถีอิทธิฤทธิ์อันใด เมื่อผ่านการรู้แจ้งจากจานหยกสรรค์สร้างแล้วย่อมง่ายดายขึ้นมากโข

โจวหยานมองเศษจานหยกสรรค์สร้างที่ลอยอยู่ จากนั้นก็เหลือบมองหัวใจผานกู่ที่เต้นตุบไม่หยุดยั้งอย่างเงียบเชียบ

อดไม่ได้ที่จะเบะปากแล้วพึมพำออกมาคำหนึ่ง

"นี่มันของข้าไม่ใช่หรือ เจ้าชิงไปโต้ง ๆ เช่นนี้มันดูไม่ค่อยยุติธรรมเท่าไรกระมัง"

ตุ้ง ตุ้ง ตุ้ง!