กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 125
เสียงอันดังของพี่ใหญ่บรรพมังกรดังก้องสะเทือนฟ้า ร่างอวตารที่รวมตัวขึ้นชั่วคราวนี้ยังคงเผยความน่าเกรงขามของเจ้าแห่งยุคบรรพกาลออกมาเล็กน้อย
แม้จะสวมชุดยาวสีฟ้าคราม แต่ใบหน้ากลับดูดุดันเล็กน้อย เต็มไปด้วยความน่าเกรงขามและสง่างาม ร่างกายกำยำ ท่าทางองอาจของผู้เหนือกว่าแผ่ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ
เสียงอันดังของพี่ใหญ่บรรพมังกรทำให้โจวหยานรู้สึกจนใจเล็กน้อย
เสียงร่ำไห้คร่ำครวญของพี่ใหญ่บรรพมังกรคำว่า "ขื่นขม" คำนั้น เป็นความรู้สึกแท้จริงจากใจจนทำเอาผู้คนอดหลั่งน้ำตาไม่ได้ ขณะที่จู๋หลงในเวลานั้นดวงตาก็เอ่อล้นไปด้วยประกายน้ำตา ปริ่มจะหยดอยู่รอมร่อ
โจวหยานกำลังจะประสานมือทำความเคารพ
ทันใดนั้นพี่ใหญ่บรรพมังกรก็หยุดใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นนั้นไว้แล้วพุ่งเข้ามาหา
เฮ้อ!
โจวหยานชะงักไป "นี่ทำอะไรเนี่ย? ใกล้ขนาดนี้เลยเหรอ?"