บทที่ 121

บทที่ 121

"พี่ใหญ่บรรพมังกร?"

จู๋หลงชะงักไปชั่วขณะ ทว่าพลันปรากฏรอยยิ้มยินดีขึ้นมาทันที จู๋หลงมิคาดคิดเลยว่าเหล่าบรรพอูจะต้อนรับขับสู้ด้วยไมตรีจิตถึงเพียงนี้

แม้จะเป็นทายาทผานกู่เช่นเดียวกัน ทว่าในยามนี้อานุภาพของเผ่าอูนั้นกลับเหนือล้ำกว่าเผ่ามังกร หงส์ และกิเลน ซึ่งเป็นเจ้าแห่งฟ้าดินในยุคบรรพกาลไปไกลโขแล้ว

เพียงแค่เรื่องเดียวที่ว่าสามารถต่อกรกับเหล่าอริยะได้ ต่อให้เอาสามเผ่ามารวมกันก็เป็นไปไม่ได้ ในยามนี้สามเผ่าล้วนเสื่อมถอยไปจนหมดสิ้นแล้ว

แม้เผ่ามังกรจะยังคงพักฟื้นอยู่ ณ ทะเลบูรพา ควบคุมเหล่ามังกรนับไม่ถ้วนในสี่คาบสมุทร ทว่ากลับสูญสิ้นรากฐานความเป็นเจ้าแห่งฟ้าดินไปนานแล้ว

ภายหลังสงครามสามเผ่า ยอดฝีมือของสามเผ่ายังหลงเหลืออยู่เพียงหยิบมือเดียว ทั้งยังล้วนแบกรับบาปกรรมไว้หนาแน่น จนไม่กล้าปรากฏตัวขึ้นในหงฮวงอย่างง่ายดาย