บทที่ 97

บทที่ 97

นอกสวรรค์หวาหวง ตี้จุนและคนอื่นๆ มีสีหน้ากระวนกระวาย ยืนวนเวียนอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่า ผู้ที่มาเยือนล้วนเป็นระดับสูงของเผ่าอสูร ย่อมต้องมาแสดงความยินดีที่พระแม่หนี่วาบรรลุวิถีเป็นอริยะวิถีสวรรค์

แน่นอนว่ายังต้องมาเข้าเฝ้าอริยะแห่งเผ่าอสูร เพื่อเป็นแบ็คอัพให้แก่เผ่าอสูรในภายภาคหน้าด้วย

"พี่ชาย ดูเหมือนว่าพระแม่จะไม่ประสงค์พบพวกเรา!"

เหล่าผู้คนสัมผัสได้ถึงแดนสว่างในห้วงโกลาหลเลือนราง แต่ยิ่งเข้าใกล้กลับยิ่งดูเหมือนไม่อาจเข้าใกล้ได้

ราวกับว่าพวกเขากับแดนสว่างแห่งนี้ถูกคั่นกลางไว้ด้วยความว่างเปล่าไร้สิ้นสุด ไม่ว่าทุกคนจะเหินบินอย่างไรก็ไม่อาจเข้าใกล้ได้แม้แต่น้อย

ไท่อีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

ตี้จุนและคนอื่นๆ มีหรือจะไม่รู้ นี่เป็นเพราะพระแม่หนี่วายังคงติดใจสาเหตุที่เหล่าคนของเผ่าอสูรยืนดูดายอยู่ข้างสนามในคราวก่อน

เกรงว่าคงไม่ประสงค์จะพบหน้าคนของเผ่าอสูรเป็นแน่