บทที่ 91

บทที่ 91

ท่ามกลางกลิ่นไอแห่งการสร้างสรรค์ในกระถางเฉียนคุนที่ทวีความลึกล้ำยิ่งขึ้น ยามนี้หนี่วากลับมีลักษณะสง่างามเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขาม แผ่รัศมีแห่งความเมตตาปรานีออกมาอย่างท่วมท้น

สองมือประสานทำตราวิถี ดวงตาจ้องมองการเปลี่ยนแปลงภายในกระถางอย่างไม่กะพริบ

สิ่งของในกระถางอย่างดินวิเศษนพสวรรค์นั้นคือสิ่งล้ำค่าแห่งการสรรค์สร้างปฐพี ซึ่งเป็นสมบัติวิเศษในการเนรมิตสรรพสิ่งอยู่แล้ว ยามนี้เมื่อผนวกเข้ากับน้ำวิเศษสามประกายซึ่งเป็นน้ำทิพย์แห่งการสร้างสรรค์

เมื่อทั้งสองสิ่งหลอมรวมกัน ดินจึงกลายเป็นรากเหง้าแห่งสรรพสิ่ง และน้ำกลายเป็นต้นกำเนิดแห่งสรรพสิ่ง ความอัศจรรย์ของสรรพสิ่งจึงถือกำเนิดขึ้นมาจากรากฐานแห่งการสร้างสรรค์นั้นเอง

ภายใต้พลังแห่งการสร้างสรรค์ที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในกระถาง พลันปรากฏพลังชีวิตไร้ขีดจำกัดแผ่ซ่านออกมา กลายสภาพเป็นหยาดทิพย์แห่งการสร้างสรรค์กองหนึ่ง

หนี่วาเผยสีหน้ายินดีขึ้นมาทันที