กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 86
โจวหยานจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่?
บารมีของบรรพอูในตอนนี้ ต่อให้เป็นซานชิงก็ยังต้องถอยหนีไปสามส่วน แม้ว่าบรรพอูจะช่วยให้คนทั้งสองรอดพ้นจากเงื้อมมือของเหล่าเผ่าอสูรมาได้
แต่ก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าในใจจะไม่มีความคิดอื่นแอบแฝงอยู่!
คนทั้งสองอยู่ในสภาพระมัดระวังตัวแจ เป็นเพราะกลัวว่าบรรพอูจะแย่งชิงปราณม่วงหงเหมิงกลับคืนไป หากบรรพอูเกิดมีความคิดนี้ขึ้นมาจริง ๆ คนทั้งสองก็คงทำได้เพียงยอมส่งมอบให้อย่างว่างโดยดุษฎีเท่านั้น
เวลานี้บรรพอูทั้งหลายมองดูตงหวางกงที่มีท่าทางติดอ่าง พูดจาไม่เป็นประโยคแล้ว จะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นได้อย่างไร
จู้หรงและกงกงสบตากัน ต่างก็พ่นลมหายใจพร้อมกับเบะปาก กวาดสายตามองด้วยความเย้ยหยันและดูแคลน
ราวกับว่าคนทั้งสองลืมไปแล้วว่าเป็นผู้ใดกันแน่ที่ช่วยชีวิตพวกเขาไว้!
ฮ่า ๆ!
ทันใดนั้นเอง จู้หรงผู้นี้ก็กลอกตาไปมา เผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมาวูบหนึ่ง