กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 43
"ปทุมดำทำลายล้างสิบสองกลีบ" ถูกสะกดนิ่งอยู่ในความว่างเปล่า ทว่ามันคือสมบัติวิเศษของบรรพจารย์มาร ทั้งยังเป็นสมบัติวาสนาบารมีแห่งวิถีมาร สมบัติวิญญาณย่อมมีจิตวิญญาณ ย่อมไม่อาจยอมจำนนโดยง่าย
วื้ง!
เห็นเพียง "ปทุมดำทำลายล้างสิบสองกลีบ" สั่นสะท้านขึ้นราชา ไอน้ำมารนับไม่ถ้วนพวยพุ่งทะยานออกมา เข้าปะทะการกดทับของโจวหยานอย่างต่อเนื่อง
ฟิ้ว!
โจวหยานถือ "รูปปั้นผานกู่" ไว้ในมือ แววตาทอประกายดูแคลน
"ร่างแยกบรรพจารย์มารถูกกำจัดสิ้นแล้ว เจ้าซึ่งเป็นสมบัติแห่งวิถีมาร ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์ ยอมจำนนเสียโดยดีเถอะ!"
"รูปปั้นผานกู่" ในมือสั่นสะท้าน ปล่อยแสงแห่งโกลาหลสายหนึ่งพุ่งลงมาปกคลุม "ปทุมดำทำลายล้างสิบสองกลีบ" เอาไว้
เสียงโหยหวนดังขึ้นคราหนึ่ง
"ปทุมดำทำลายล้างสิบสองกลีบ" คล้ายถูกสะกดจิตวิญญาณจนดับสิ้น พลันสงบนิ่งราวน้ำหมึก ไม่ดิ้นรนอีกต่อไป