บทที่ 22

บทที่ 22

ตอนที่คู่หูแดนประจิมมาถึง มุมปากของโจวหยานก็เผยรอยยิ้มจาง ๆ พลางคิดในใจว่า "คนที่น่าสนใจกว่ามาแล้ว ละครฉากใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!"

เมื่อเห็นจุ่นถีเดินเข้ามาตีสนิท รอยยิ้มในแววตาของโจวหยานยิ่งเด่นชัดขึ้น ช่วงเวลาที่เหล่าผู้คนแห่งดินแดนประจิมฟื้นฟูแม่น้ำขุนเขาและสะสมบุญกุศล

แม้ว่าวิญญาณปฐมของโจวหยานจะเพิ่งกำเนิด แต่การที่คู่หูแดนประจิมแอบลอบสังเกตการณ์อยู่ไกล ๆ โจวหยานย่อมสัมผัสได้ราง ๆ

พอคิดทบทวนดูก็รู้ทันทีว่านอกเหนือจากคู่หูแดนประจิมแล้วย่อมไม่มีผู้ใดอื่นอีก ทว่าในเวลานั้นดินแดนประจิมนอกเหนือจากสองคนนี้แล้ว จะยังเหลือยอดฝีมืออยู่อีกสักกี่คนกันเชียว

การกระทำที่ลับ ๆ ล่อ ๆ เช่นนี้ ไม่จำเป็นต้องคัดกรองผู้อื่น ฟันธงลงไปได้เลยว่าเป็นเจียอิ่นกับจุ่นถีอย่างแน่นอน

ยามนี้ เมื่อจุ่นถีเดินเข้ามาตีสนิท ในยามที่ตี้เจียงและคนอื่น ๆ กำลังสงสัย พวกเขาก็รู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก