บทที่ 18

บทที่ 18

ยามนี้ท่ามกลางความโกลาหล ตี้จุนและไท่อีหาได้มีความเย่อหยิ่งจองหองเหมือนก่อนหน้านี้ไม่ ตี้เจียงและบรรพอูอีกสิบเอ็ดตนได้ล้อมทั้งสองไว้ตรงกลาง

ในแววตาเต็มไปด้วยความไม่ประสงค์ดี

สีหน้าของตี้จุนแปรเปลี่ยนเป็นอย่างมาก ในใจด่าทออย่างกราดเกรี้ยว บรรพอูเหล่านี้ช่างเป็นพวกคนเถื่อนที่ไม่เข้าใจมหาวิถีเสียจริง กล้าลงมือในเขตอารามของอริยะได้อย่างไร

ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

อันที่จริงเวลานี้ตี้จุนนึกเสียใจภายหลังเสียแล้ว หากรู้ล่วงหน้าเช่นนี้เขาคงไม่ส่งเสียงออกไปน่าจะดีกว่า บรรพอูทั้งสิบสามตนชุมนุมกัน ในวังจื่อเซียวเรียกได้ว่าแข็งแกร่งไร้เทียมทาน เกรงว่าแม้แต่ซานชิงแห่งผานกู่ก็ยังไม่กล้าล่วงเกิน

พวกเขาสองคนรุ่มร่ามออกหน้า ช่างไม่ใช่การกระทำที่ชาญฉลาดเอาเสียเลย ต่อสู้กันสักคราก็แล้วไปเถอะ แต่หากพ่ายแพ้ขึ้นมาจะไม่น่าขายหน้าแย่หรอกหรือ