บทที่ 13

บทที่ 13

เศษเสี้ยววิญญาณของหลัวโหวโดนคำสาปวิญญาณแตกดับเข้าไป เดิมทีมันก็เป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณอยู่แล้ว คำสาปวิญญาณแตกดับนี้ยังเป็นตราคำสาปทำลายวิญญาณที่ทรงพลังยิ่งยวด

กฎแห่งคำสาปแปรเปลี่ยนเป็นพลังทำลายวิญญาณ ส่งผลตรงเข้าสู่ดวงวิญญาณทันที

การที่ดวงวิญญาณค่อย ๆ สลายหายไปนั้นเจ็บปวดเพียงใด ต่อให้เป็นผู้ที่แข็งแกร่งอย่างหลัวโหว ยามนี้ที่หลงเหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณ ก็ยังคงส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดมิอาจหยุด

"อ๊า! ช่างเป็นกฎแห่งคำสาปที่ดีเสียจริง บรรพอูแห่งคำสาปเอ๋ย!"

แท้จริงแล้วเศษเสี้ยววิญญาณของหลัวโหวนี้หลงเหลืออยู่เพียงหนึ่งในร้อยของดวงวิญญาณบรรพจารย์มารหลัวโหวเท่านั้น แม้จะผ่านไปนับไม่ถ้วนปีและได้รับการซ่อมแซมในสระมาร แต่ก็ยังคงอ่อนแออย่างยิ่ง