บทที่ 8

บทที่ 8

หลังจากที่ทุกคนพยายามอยู่หลายครั้ง ในที่สุดก็เข้าใจกลไกเร้นลับภายในนั้น

นอกเหนือจากโฮ่วถู่และโจวหยานแล้ว ร่างกายบรรพอูของคนอื่นๆ ล้วนปนเปื้อนปราณขุ่นแห่งปฐพีและปราณเทพสังหารเข้มข้นจนเกินไป

ต่อให้มีแสงเทพโกลาหลแห่งแท่นหินมหาค่ายกลเทพสังหารตูเทียนสิบสองคอยช่วยเหลือ อีกทั้งยังดึงรั้งบุญกุศลผานกู่ของตนเองออกมา ทว่าก็ยังคงยากที่จะกดขี่ปราณขุ่นแห่งปฐพีและปราณเทพสังหารภายในร่างกายบรรพอูลงได้

แต่ถึงกระนั้นก็ยังสามารถลดทอนลงไปได้บ้าง นับว่าเป็นข่าวดีเช่นกัน ทว่าหากต้องการสลัดวิญญาณปฐมออกจากร่างกายบรรพอูเพื่อให้กำเนิดวิญญาณปฐมนั้น จำเป็นต้องอาศัยพลังบุญกุศลเสวียนหวงจำนวนมากมาช่วยเหลือจึงจะสำเร็จ

นับแต่นั้นมา โจวหยานกับพวกรวมสิบสามคนจึงได้กำหนดหนทางบำเพ็ญเพียรต่อจากนี้

เวลานี้ภายนอกยังคงอยู่ในช่วงมหาหายนะ การศึกษาสู้รบไม่ขาดสาย เป็นการเด็ดขาดที่ไม่ออกไปข้างนอกเป็นอันขาด ทำได้เพียงบำเพ็ญเพียรอยู่ภายในตำหนักผานกู่เท่านั้น