กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ดังนั้นที่นี่ก็ยังไม่มีข่าวของราชาเฉียนงั้นหรือ?” รอยยิ้มบนใบหน้าของลี่ซุ่ยเฉิงค่อย ๆ จางหายไป ก่อนจะเอ่ยถามโคโคโระเสียงเบา
“ไม่มี! ฉันไม่พบข้อมูลใด ๆ ที่ราชาเฉียนทิ้งไว้เลย ราวกับว่า... เขาไม่เคยวางแผนสิ่งเหล่านี้ไว้เลย!” โคโคโระเบะปาก ใบหน้าเล็ก ๆ ก็เผยความกังวลออกมา
“เอาเถอะ! งั้นฉันจะเรียกคนมาช่วย!” ลี่ซุ่ยเฉิงรีบส่งสัญญาณ ให้ทหารเผ่ามนุษย์มาขนสินค้า
“เดี๋ยว นั่นมันกลิ่นอายของหลินเฉียนอี้? แล้วนั่นกลุ่มแสงสีเขียว? พลังว่องไว? เซอร์นิส?” ลี่ซุ่ยเฉิงเงยหน้าขึ้นมองไปทางสวนหลังบ้านทันที ก็อยู่ไม่ติดอีกต่อไป