กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แป๊ะแป๊ะแป๊ะ—” เซอร์นิสเหวี่ยงแส้ในมือขวา ราวกับเทพธิดาผู้เคร่งครัด สำแสงสีเขียวอมฟ้าดุจผ้าไหมฟาดลงบนตัวเฉินคงอิ่ง ทิ้งรอยเลือดเป็นทาง ๆ ไว้ทันที
“ซี๊ดโฮกโฮก—” เฉินคงอิ่งแหงนหน้าส่งเสียงคำรามต่ำออกมาไม่ขาด ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ ก้าวเท้าออกไปก้าวหนึ่ง พุ่งเข้าหาเซอร์นิสในพริบตา ราวกับเสือโคร่งดุที่พุ่งเข้าหาเหยื่อ
“ไปให้พ้น!” เซอร์นิสตวาดเบา ๆ แล้วโบกมือทั้งสองข้าง แส้หนังสีเขียวอมฟ้าเส้นนั้นก็สั่นไหวไปมา จากนั้นก็กลายเป็นกระบี่ยาวสีเขียวอมฟ้ายาวสามฉื่อเจ็ดชุ่นในมือของเซอร์นิส