กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แก.....สมควรตาย!” ซูเฉียนเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ จ้องเขม็งไปที่ก้อนแร่แก่นชีวิตบนพื้น
แม้ในสัมผัสรับรู้ของซูเฉียนจะไม่มีการรับรู้ถึงเกราะกลไททัน เกราะจักรกลผู้สร้างสรรค์ ยานสังหารดาวระดับต้น และยานรบล่าดาวฮันเตอร์อีกแล้ว แต่เมื่อได้เห็นเศษซากของเมค้าและเรือรบด้วยตาตัวเอง ความโกรธอันประมาณมิได้ก็พลุ่งขึ้นในใจของซูเฉียน
“วันนี้ พ่อนี่ซูเฉียนขอพูดไว้เลย ถ้าวันนี้ไม่ฉีกแผ่นเหล็กของแกออกทีละชิ้น แล้วกักขังจิตสำนึกของแกไว้ ให้แกอยู่ไม่ได้ตายก็ไม่ได้ ฉันจะไม่แซ่ซู!”