กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮ่า ๆ ๆ—ฉันสำเร็จแล้ว!” เห็นได้ชัดว่ารอบประตูเหล็กทองสัมฤทธิ์ทรงกลมเต็มไปด้วยควันไฟ เสียงประหลาดเสียงหนึ่งดังออกมาจากในประตูเหล็กทองสัมฤทธิ์ทรงกลม
“สำเร็จงั้นรึ? หึ ๆ เปิดแชมเปญกลางเกมงั้นรึ? เริ่มฉลองแล้วหรือ?” สายตาของซูเฉียนคมกริบ แสงสีทองลำหนึ่งพุ่งออกมาจากดวงตาของเขา
“จุ๊ ๆ ๆ— แกยังไม่ตายอีกหรือ? แต่แบบนี้ก็ดี ฉันจะให้แกได้เห็นเกราะของแก สิ่งสร้างของแก ถูกฉันฉีกเป็นเศษเหล็กชิ้นแล้วชิ้นเล่า แล้วถูกฉันกลืนกิน! ฮ่า ๆ ๆ—ถึงตอนนั้น กลิ่นความสิ้นหวังและความกลัวที่แผ่ออกมาจากตัวแกจะต้องหอมหวานน่าดู!”
เสียงนั้นดังขึ้นไม่หยุด ซูเฉียนไม่สนใจ จากนั้นก็ถอยกลับไปยังลานกว้างอีกครั้ง