กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณฟื้นแล้วหรือ? ตอนนี้อย่าเพิ่งใช้พลังทำลายล้างเลย!”
“อือ! ฉันรู้สึกว่า...เสียงประหลาดนั้นเหมือนจะหยุดไปแล้ว?”
“เอาล่ะ เธออยู่ที่นี่ก่อน ฉันจะออกไปข้างนอกสักครู่ มีแขกสำคัญมา!”
“แล้วเธอก็เตรียมตัวให้พร้อม!”
รุยจือม้วนคัมภีร์เก็บ แล้วตบฝ่ามือลงบนพื้นดิน ทันใดนั้นค่ายกลสีน้ำเงินก็ห่อหุ้มตัวเองและศพของวิคคอซเซิลไว้
เฉินคงอิ่งลุกขึ้นนั่งอย่างช้า ๆ บนเตียงหินที่มืดสลัวไร้แสง
เขาโบกมือเรียกเบา ๆ เคียวยักษ์สีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นในอ้อมแขน
เขาเอื้อมมือลูบไล้เคียวยักษ์นั้น บนเคียวมีดวงตาหนึ่งดวง แต่ในยามนี้ดวงตานั้นปิดสนิท
“เป็นเช่นนั้นจริง ๆ สินะ?”
เฉินคงอิ่งนึกย้อนกลับไปอีกครั้งว่า หลังจากถูกหนวดของราชินีอัลเบิสฟาดเข้า ส่วนหนึ่งของจิตสำนึกของเขาก็ถูกนางดูดกลืนไป