กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 461 ลดกำลังทหาร
“ลดกำลังทหารก็ได้ แต่พี่น้องของผมติดตามผมมานาน ปกป้องบ้านเมือง ต่อสู้จนสิ้นชีพ จะให้พวกเขาติดตามผมมาอย่างสูญเปล่าไม่ได้หรอกใช่ไหม?”
ลู่เยี่ยนหยิบปืนที่เอวออกมา เป่าปากกระบอกปืนเบา ๆ
ใบหน้าหล่อเหลาสมบูรณ์แบบเผยรอยยิ้มชั่วร้าย
“ใต้เท้าทั้งหลายลองบอกมาสิว่าเท่าไรถึงจะเหมาะ?”
เมื่อเห็นรอยยิ้มของลู่เยี่ยน ทั้งสภาก็เงียบกริบ
แม้แต่เสียงหายใจยังฟังชัดเจน
ในบรรดาผู้อาวุโสทั่วทั้งสภา มีใครบ้างเคยเห็นลู่เยี่ยนยิ้ม?
ลู่เยี่ยนเป็นเทพสงครามแห่งห้วงดารา และเป็นเทพสังหารในใจของพวกเขา
เขาไม่เคยยิ้ม ราวกับดอกไม้เย็นชาที่เบ่งบานอยู่ในห้วงดารา