กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 434 ออดอ้อนในอ้อมกอดบอสโลก (18)
จู่ ๆ คำคำหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของซูจื่อเม่ย
ภาพลวงตาเหนือทะเลทราย
มองดูเหมือนมีความหวังอยู่แท้ ๆ แต่พอไปถึงชายขอบ ความหวังก็พังทลายลงอีกครั้ง
ต้องมีอะไรบางอย่างแน่
ซูจื่อเม่ยใช้จิตสัมผัสกวาดตรวจพื้นที่รอบ ๆ อย่างรวดเร็ว
ท่ามกลางทะเลทรายสีเหลืองสุดลูกหูลูกตา นางเห็นก้อนขนสีเหลืองก้อนเล็กมากก้อนหนึ่ง
ขนาดพอ ๆ กับกำปั้น กลมกลืนไปกับทรายสีเหลืองบนพื้น
หากไม่ใช่คนช่างสังเกต หรือมีสายตาเฉียบคมอย่างนาง ก็คงไม่มีทางพบก้อนขนเล็ก ๆ นี้ได้เลย
ซูจื่อเม่ยคิดแล้วแสร้งทำหน้าเศร้า ก่อนพูดกับยอดกุนซือ