กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 433 ออดอ้อนในอ้อมกอดบอสโลก (117)
เพียงใช้ปิ่นหยกขาวเล่มหนึ่งรวบผมขึ้นอย่างง่าย ๆ
ปล่อยให้ผมดำขลับสยายลงมาเช่นนั้น
ทำให้ซูจื่อเม่ยนึกถึงนักร้องบนเรือสำราญในสมัยโบราณ
แม้พวกนางจะเป็นนักร้องบริสุทธิ์ แต่ก็ยังต้องมีหน้าที่รินสุรา
เอนกายอยู่ในอ้อมแขก พร้อมเอ่ยวาจาอ่อนหวานนุ่มนวล
แต่ละคนล้วนผิวขาวหน้าตางดงาม ชวนให้ยากจะละสายตา
ตอนนี้นางกลับรู้สึกว่าลู่เยี่ยนเป็นนักร้อง ส่วนตัวเองเป็นลูกค้าหื่นกาม...แหวะ ๆ ๆ เป็นแขกต่างหาก