กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342 คุณหนูตัวจริงที่คุณเอื้อมไม่ถึง (20)
สวีพ่านพ่านชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วรู้สึกว่า 007 ที่พูดเสียงอ้อแอ้ยิ่งน่ารักกว่าเดิม “ได้ ๆ ไม่จับหรอก ให้น้าอุ้มหน่อยได้ไหม”
007 ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปิดผมของตัวเองไว้ “ก็ได้ แต่ตกลงกันก่อนนะ ห้ามแอบดึงผมผมล่ะ”
สวีพ่านพ่านรู้สึกเหมือนตัวเองจะโดนความน่ารักละลายจนหมด “ได้ ๆ น้าจะไม่ดึงผมหรอก”
พอได้ยินสวีพ่านพ่านรับปาก 007 ถึงยอมให้เธออุ้ม หลินต้าต่านเห็นท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของ 007 แล้วก็อดขยับเข้าไปหาไม่ได้
พอเห็น 007 กลายเป็นขวัญใจของทุกคนในบ้าน ตัวเธอกับน้องชายก็ถูกลืมไปในทันที