กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 333 คุณหนูตัวจริงที่เธอเอื้อมไม่ถึง (11)
“เธอแน่มาก”
“ตอนนี้เธอไม่ยอมกลับก็ได้ แต่อย่ามาอ้อนวอนให้ฉันพากลับตระกูลซูในวันหน้าก็แล้วกัน” ซูเหว่ยไฉยังคิดหาวิธีพูดให้ซูจื่อเม่ยยอมไม่ได้ในเวลาอันสั้น จึงทำได้แค่ข่มขู่เธอ
ราวกับว่าซูจื่อเม่ยจะกลัวแล้วก้มหน้าลงทันที
ความมั่งคั่งของตระกูลซูนั้นดีอยู่หรอก แต่ซูจื่อเม่ยไม่เห็นจะสนใจสักนิด
เธอเพียงเล่นปอยผมอย่างสบายอารมณ์ แล้วใช้มือเดียวอุ้มซูจื่อสิงขึ้นมาอย่างขี้เล่น
ซูจื่อสิงตกใจจนไม่กล้าขยับ “ซูจื่อเม่ย เธอจะทำอะไร รีบวางฉันลง”