กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านจอมพลน้อย (37)
“ในเมื่อพ่อก็รู้ว่าเป็นคำพูดเหลวไหล แล้วทำไมยังพูดแบบนั้นออกมาอีกล่ะ?”
“ลูกของฆาตกรจะต้องเป็นฆาตกรไปด้วยเสมอหรือ?”
“ยังไม่ต้องพูดถึงว่าแม่ยายของผมถูกหลอก ต่อให้แม่ยายของผมสมัครใจทำตัวเสื่อมเสียจริง ๆ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพ่อด้วย?” ลู่เยี่ยนหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง สีหน้าดูฉงนอยู่ไม่น้อย “หรือพ่อคิดว่าคุณหนูตระกูลใหญ่ทุกคนล้วนมีนิสัยดี?”
“ฉันเป็นพ่อแก ทำไมจะยุ่งไม่ได้?” ลู่หงซีรู้ว่าตัวเองเถียงเหตุผลสู้ลู่เยี่ยนไม่ได้ จึงเลิกใช้เหตุผลเสียเลย
“ยังไงแกก็ห้ามแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้”