กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 291 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านจอมพลน้อย (12)
“อย่างนั้นก็น่าสนใจดี” ลู่เยี่ยนกวาดตามองฮูหยินซูสกุลหวังขึ้น ๆ ลง ๆ
ฮูหยินซูสกุลหวังรู้สึกราวกับถูกคนถอดเสื้อผ้าจนหมด แล้วจับไปยืนกลางที่สาธารณะให้ผู้คนชี้นิ้วใส่
เธอรู้สึกหนาวไปทั้งตัว
เวลาผ่านไปราวกับยาวนานเต็มศตวรรษ กว่าสายตาเหยียดหยามคู่นั้นจะเลื่อนออกจากตัวเธอ
ฝ่ามือดำคล้ำที่ปิดปากเธออยู่มีกลิ่นเหม็นน่าขยะแขยง
ทำเอาเธอแทบจะอาเจียน
สำหรับฮูหยินซูสกุลหวัง ช่วงเวลาที่แสนทรมานนั้น แท้จริงแล้วมีเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น
คนขับรถของลู่เยี่ยนลงจากรถ น้ำเสียงแหบห้าว
“พวกคุณเป็นอะไรกัน ปล่อยคนบ้าออกมาได้ยังไง ถ้าล่วงเกินท่านจอมพลน้อยของพวกเราจะทำยังไง?”