กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านจอมพลน้อย (11)
หน้าด้านจริง ๆ ได้ทองแท่งเล็กไปแล้วยังไม่พอ ยังคิดจะให้เธอส่งคนไปให้เขาอีก
ฮูหยินซูสกุลหวังแทบกระอักเลือด
ยังดีที่หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยหมายตาซูจื่อเม่ยอยู่ คนที่เสียเปรียบยังไงก็เป็นซูจื่อเม่ยอยู่ดี
ครั้งนี้ถ้าซูจื่อเม่ยกลับมาเมื่อไร เธอจะจับตัวไปส่งให้ทันที
พอนึกถึงสภาพที่ซูจื่อเม่ยเสียสติ สีหน้าของฮูหยินซูสกุลหวังก็เบิกบานขึ้น
“นั่นแน่นอน จื่อเม่ยของเราคู่ควรกับหัวหน้าหน่วย ถือเป็นวาสนาของนางแล้ว”
ฮูหยินซูสกุลหวังยิ้มพลางพาคนเดินออกไปด้านนอก
พอออกจากประตูก็เห็นรถยนต์ใหม่เอี่ยมคันหนึ่งจอดอยู่หน้าบ้านตัวเอง