กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 288 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านจอมพลน้อย (9)
ลู่เยี่ยนอุ้มซูจื่อเม่ยกลับเข้าห้อง แล้วค่อย ๆ วางเธอลงบนเก้าอี้
แม้ร่างของซูจื่อเม่ยจะอายุครบ 18 ปีแล้ว แต่เพราะกินไม่ดี ทั้งตัวจึงผอมบางตัวเล็ก
พอนั่งบนเก้าอี้ เท้าทั้งสองข้างยังลอยจากพื้น
ลู่เยี่ยนขมวดคิ้ว “ผอมเกินไปแล้ว ต้องบำรุงสักหน่อย”
“หา?” ซูจื่อเม่ยมองลู่เยี่ยนอย่างงุนงง “แต่เมื่อกี้ฉันเพิ่งกินสเต๊กไปสี่จานเองนะ”
สายตาของลู่เยี่ยนกวาดลงไปมองท้องของซูจื่อเม่ย “อย่างนั้นฉันก็สบายใจแล้ว”
ลู่เยี่ยนจัดที่นอนด้วยตัวเอง
ซูจื่อเม่ยอยากเข้าไปช่วย แต่ลู่เยี่ยนปฏิเสธ “นั่งดูเฉย ๆ ก็พอ”