กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285 ออดอ้อนในอ้อมแขนท่านจอมพลน้อย (6)
ผู้ชายตรงหน้าคือผู้ชายที่เธอชอบที่สุด
เดิมทีเธอคิดว่าจะฉวยโอกาสนี้ใกล้ชิดกับลู่เฟยหงให้เต็มที่ แต่กลับไม่ได้ใกล้ชิด แถมยังถูกหยามหน้าอย่างหนัก
เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วที่ต้องมาเสียหน้าต่อหน้าคนที่ชอบ
ฮือ ๆ
แต่ฟางไฉ่จิงก็ยังอาศัยคำสั่งสอนของตระกูลที่ได้รับมาหลายปี ฝืนยืดหลังตรง แล้วเค้นยิ้มที่ซีดเซียวไร้เรี่ยวแรงออกมา “ฉันไม่รู้มาก่อนเลย ถ้าไม่ได้พี่ใหญ่ลู่บอก ฉันคงยังคิดว่าไวน์แดงดื่มยากมากอยู่เลย”
“ขอบคุณพี่ใหญ่ลู่ที่อุตส่าห์สอนฉันอย่างใจเย็น ไม่อย่างนั้นถ้าคนอื่นได้ยินคำพูดเมื่อครู่นี้ของฉัน คงหัวเราะเยาะกันแย่”
ลู่เฟยหงยิ้มอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไร”